8 stycznia

8.01.2010

1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Pierwsze rozmnożenie chleba. (Mk 6,34-44)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Widzieć Jezusa nauczającego tłum. Zobaczyć Go rozmawiającego z uczniami o nakarmieniu tłumu. Widzieć jak się modli i łamie chleb.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, o wdzięczność za chleb.
Punkt 1. „Gdy Jezus ujrzał wielki tłum ogarnęła Go litość nad nimi…”. Jezus przejmuje się dolą człowieka, nawet jeśli człowiek jest ukryty w wielkim tłumie… czy dla mnie bieda ludzka, którą przeżywa większa ilość ludzi ma jakieś znaczenie? Jak patrzę na biedę ludzką? Czy z litością? Biedą człowieka, którą dostrzegł Jezus, jest jego zagubienie. Słowo Jezusa było lekarstwem na tę biedę. Czy widzę zagubionych ludzi wokół siebie? Jakie słowo mam dla nich? Jakie słowa miałby dla nich Jezus? Czy mogę mówić do nich tak, jak powiedziałby Jezus?
Punkt 2. „Mamy pójść i za dwieście denarów kupić chleba, żeby im dać jeść?”. Jezus nakazuje nakarmić uczniom ten tłum. Widzi biedę ich głodu. Uczniowie są zakłopotani. Szkoda dwustu denarów, które i tak wszystkich nie nakarmią, szkoda wysiłku i pracy, którą musieliby podjąć. Jak ja tłumaczę niechęć do pomocy innym?
Punkt 3. „Wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo, połamał chleby i dawał uczniom, by kładli przed nimi”. Jezus odmawia modlitwę przed tym wielkim posiłkiem. Czy ja błogosławię i dziękuję za chleb, za posiłek? Jaka jest moja modlitwa przed jedzeniem?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o odwagę modlitwy przed jedzeniem.
- podziękować za litość Jezusa, która mnie ogarnia.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Pani Łaskawej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić

7 stycznia

7.01.2010

1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Pole działalności. Dalsza działalność Jezusa (Mt 4,12-17.23-25)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Widzieć Jezusa wędrującego przez Galileę, nauczającego i uzdrawiającego. Widzieć tłumy idących do Niego i za Nim.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym umiał przynieść do Ciebie swoją największą słabość.
Punkt 1. „Jezus opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego”. Jezus opuszcza swoją miejscowość, aby zamieszkać w innym mieście i prowadzić swoją działalność. Czy musiałem opuścić miejsce, w którym żyłem, wychowałem się? Czy biorę pod uwagę taką perspektywę? Czy jest to dla mnie łatwe czy trudne? Z jakiego powodu mógłbym opuścić miejsce, z którym jestem związany? Dokąd chciałbym się udać? Dlaczego właśnie tam?
Punkt 2. „I obchodził Jezus cała Galileję”. Jezus był wędrowcem, Jezus był misjonarzem. Na ile jestem wędrowcem, na ile domatorem? Czy dla głoszenia Ewangelii byłbym w stanie stać się wędrowcem? Czy znam ludzi, którzy porzucili swoje dotychczasowe życie, aby iść w świat i głosić Ewangelię?
Punkt 3. „Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał”. Jezus ściągał jak magnes wszystkich chorych, chorych na wstydliwe i upokarzające choroby. W Nim odnajdywali nadzieję na uzdrowienie. Jaka jest moja najbardziej zawstydzająca dolegliwość? Co z nią robię? Jak ją przeżywam? Komu ją przynoszę? Czy Jezus poprzez nią mnie przyciąga?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o zdolność oddania Jezusowi swojej najskrytszej słabości.
- podziękować za uzdrowionych z choroby.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Uzdrowieniu chorych.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić

Uroczystość Objawienia Pańskiego

6.01.2010

1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Mędrcy ze Wschodu. (Mt 2,1-12)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Widzieć Mędrców przychodzących do Heroda, przerażenie Heroda, usłyszeć proroctwo Malachiasza. Zobaczyć Mędrców upadających na twarz oddających pokłon Jezusowi i ofiarowujących dary.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym swoją mądrość ukorzył przed Tobą.
Punkt 1. „Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowonarodzony król żydowski?”. Mędrcy, których prowadziła gwiazda i ich własna wiedza i mądrość, pytali jednak o miejsce narodzenia Jezusa. Moja mądrość zdobyta przez pracę i umiejętność odczytywania znaków, nie zapewnia mi poradzenia sobie z każdą sytuacją. Potrzebuję pytań. Pytań o proste sprawy, które są najważniejsze. Pytanie „Gdzie?” jest jednym z najbardziej podstawowych pytań, które mogę zadawać sobie i innym. Gdzie mogę spotkać Jezusa? Dokąd mam się udać?
Punkt 2. „Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon”. Twarz na ziemi i głęboki pokłon to gest najwyższej czci, adoracji. Tak naprawdę jedynie Bóg jest godzien takiej postawy. Mędrcy odkryli Boga w Dziecięciu z Betlejem. Czy potrafię paść przed Bogiem na twarz i oddać Mu pokłon? Jak się czuję oddając głęboki pokłon, do ziemi, przed Bogiem? Czy modlę się w ten sposób? Czy modlę się na kolanach?
Punkt 3. „Otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę”. Mędrcy ofiarowali Jezusowi to, co najcenniejsze. Co mam najcenniejszego, co mogę ofiarować Jezusowi? Czy już to uczyniłem? Czy stać mnie na to? Na co mnie stać?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o odkrycie tego, co mogę ofiarować Jezusowi.
- podziękować za modlitwę na kolanach.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Matce Jezusa.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić

5 stycznia

5.01.2010

Ewangelia dnia: Świadectwo uczniów. (J 1, 43-51)
Patrz: wprowadzenie do rozmyślania święto św. Bartłomieja (24.08.2009)

4 stycznia

4.01.2010

1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Świadectwo uczniów. (J 1,35-42)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Widzieć Jan Chrzciciela, który wskazuje na Jezusa. Zobaczyć uczniów, którzy idą za Nim. Widzieć Jezusa, jak się odwraca, słyszeć pytania i odpowiedzi. Widzieć uczniów idących za Jezusem i Piotra opowiadającego o tym Andrzejowi.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym mój dom czynił Twoim mieszkaniem.
Punkt 1. „Czego szukacie?”. Jezus nawiązuje kontakt z uczniami idącymi nieśmiało za Nim przez proste pytanie. Czego szukam idąc za Jezusem? Czy potrafię na to pytanie szczerze odpowiedzieć? O kogo czy o co mi chodzi? Jezus odwrócił się i spojrzał na uczniów. Czy mogę wyobrazić sobie Jego spojrzenie i pytanie skierowane do mnie?
Punkt 2. „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”. Uczniowie odpowiadają pytaniem, które wyraża zaskoczenie i zakłopotanie, ale jednocześnie jest początkiem nowej drogi za Jezusem. Gdzie mieszkasz? Gdzie mieszka mój Jezus? Czy już dałem się prowadzić do miejsc, gdzie jest Jego mieszkanie? Co mówi mi mieszkanie ludzi, których odwiedzam? Czy mogę poznać po mieszkaniu z kim mam do czynienia? Czyje mieszkania lubię i dlaczego? Czy Ci ludzie są przyjaciółmi Jezusa? Czy Jezus w nich mieszka?
Punkt 3. „Chodźcie a zobaczycie”. Zachęta Jezusa jest prosta. Nie wyjaśnia, nie opisuje, ale zachęca do doświadczenia. Pokazać komuś swój dom, swoje mieszkanie, to otworzyć przed nim swój świat. Czy chętnie otwieram swoje mieszkanie, swój pokój przed innymi? Czy pozwalam im przyjść i zobaczyć kim jestem i pozwolić im znaleźć to, czego szukają? Czy sam chętnie odpowiadam na zachętę do zobaczenia czyjegoś domu, czyli do poznania człowieka i spotkania z Jezusem?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o to, by Jezus zamieszkał we mnie.
- podziękować za mieszkanie, które lubię i które stoi przede mną otworem.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Gospodyni domu Jezusowego.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić

2 Niedziela po Narodzeniu Pańskim

3.01.2010

Ewangelia dnia: Prolog. (J 1,1-18)
Patrz: wprowadzenie do rozmyślania siódmy dzień w oktawie Narodzenia Pańskiego
(31.12.2009)

Wspomnienie ŚŚ. Bazylego Wielkiego i Grzegorza z Nazjanzu, biskupów i doktorów Kościoła

2.01.2010

1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Świadectwo Jana Chrzciciela. (J 1,19-28)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Widzieć Jana Chrzciciela nad Jordanem.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, o odkrycie prawdy o sobie.
Punkt 1. „Kto ty jesteś?”. Żydzi pytali Jana Chrzciciela kim jest. Dręczyła ich niepewność, czy przychodzi od Boga. Co ja odpowiedziałbym na tak postawione pytanie wobec mnie? Kim jestem? Jak mogę się określić w jednym zdaniu, w kilku punktach? Czy wiem, kim jestem?
Punkt 2. „Co mówisz sam o sobie?”. Żydzi domagają się, by Jan Chrzciciel się określił. Czy potrafię mówić o sobie? Komu mówię o sobie, dlaczego właśnie tej osobie? Co potrafię powiedzieć o sobie, a czego nie potrafię?
Punkt 3. „Jam głos wołającego na pustyni…”. Jan Chrzciciel określa się tajemniczymi słowami, które określały jego wyjątkową misję. Czy ja jestem wyjątkowy? Na czym polega moja wyjątkowość? Czy mam kłopot z jej określeniem? Czy potrafię się utożsamić z jakąś z postaci biblijnych? Z którą i dlaczego?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o odkrycie prawdy o sobie.
- podziękować za to, kim jestem.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Królowej proroków.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić