1.11.2009
Ewangelia dnia: Błogosławieństwa. (Mt 5,1-12a)
Patrz: Wprowadzenie do rozmyślania na wspomnienie św. Jadwigi Królowej (8.06.09).
Pod estradą
7 lat temu
Sobota 30-tego Tygodnia Zwykłego
31.10.2009
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Skromność. (Łk 14,1.7-11)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć Jezusa za stołem i zajmujących miejsca.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym umiał znaleźć swoje właściwe miejsce.
Punkt 1. „Zauważył jak sobie pierwsze miejsca wybierali”. Jezus widzi pychę człowieka, który chce być ważniejszy od innych nawet przy stole. Czy widzę swoją pychę? Że chcę być ważniejszy od innych? Co powiem o niej Jezusowi?
Punkt 2. „Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca”. „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. Umieć czekać, aż przypadnie mi pierwsze miejsce, to cnota pokory. Czy potrafię czekać, aby spotkało mnie uznanie, pochwała? Czy oburzam się i smucę, gdy nikt mnie nie dostrzega?
Punkt 3. „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża będzie wywyższony”. Czas zajęcia należnego dla mnie miejsca nadejdzie. Nie muszę się o to martwić, bo nie jestem gospodarzem. Moim zadaniem jest zajęcie miejsca pokornego. Czy łatwo mi przychodzi zajmować takie miejsce? Czy przypomnę sobie sytuację, w której udało mi się to zrobić?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o pokorę.
- podziękować za sytuację z mojego życia, w której wybrałem ostatnie miejsce.
- powierzyć się Matce Najświętszej, pokornej Służebnicy Pańskiej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Skromność. (Łk 14,1.7-11)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć Jezusa za stołem i zajmujących miejsca.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym umiał znaleźć swoje właściwe miejsce.
Punkt 1. „Zauważył jak sobie pierwsze miejsca wybierali”. Jezus widzi pychę człowieka, który chce być ważniejszy od innych nawet przy stole. Czy widzę swoją pychę? Że chcę być ważniejszy od innych? Co powiem o niej Jezusowi?
Punkt 2. „Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca”. „Przyjacielu, przesiądź się wyżej”. Umieć czekać, aż przypadnie mi pierwsze miejsce, to cnota pokory. Czy potrafię czekać, aby spotkało mnie uznanie, pochwała? Czy oburzam się i smucę, gdy nikt mnie nie dostrzega?
Punkt 3. „Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża będzie wywyższony”. Czas zajęcia należnego dla mnie miejsca nadejdzie. Nie muszę się o to martwić, bo nie jestem gospodarzem. Moim zadaniem jest zajęcie miejsca pokornego. Czy łatwo mi przychodzi zajmować takie miejsce? Czy przypomnę sobie sytuację, w której udało mi się to zrobić?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o pokorę.
- podziękować za sytuację z mojego życia, w której wybrałem ostatnie miejsce.
- powierzyć się Matce Najświętszej, pokornej Służebnicy Pańskiej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
Piątek 30-tego Tygodnia Zwykłego
30.10.2009
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Nowe uzdrowienia w szabat. (Łk 14,1-6)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: zobaczyć Jezusa jak przychodzi do domu faryzeusza, zasiada za stołem. Zobaczyć śledzących go. Zobaczyć chorego, usłyszeć milczenie faryzeuszów.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abyś uchronił mnie od obłudy.
Punkt 1. „Oni Go śledzili”. Jezus był śledzony przez faryzeuszów, aby zdyskredytować Jego działalność. Nie zwracał jednak na to żadnej uwagi. Czy żyję tak przejrzyście, że nawet śledzony przez nieprzychylne osoby, mogę pozostać wolny?
Punkt 2. „Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?”. Jezus sam stawia sprawę zdecydowania nie czekając na wątpliwości faryzeuszów. Robi to specjalnie. Nie obawia się ich. Wykazuje prawdę uzdrawiając człowieka. Czy pragnę takiej odwagi? Czy mógłbym być tak zdecydowany przed moimi przeciwnikami, osobami niechętnymi? Czy pragnę takiej postawy, czy wolę uciekać?
Punkt 3. „Nie mogli Mu na to odpowiedzieć”. Faryzeusze nie potrafią znaleźć argumentów przeciwko uzdrowieniu w szabat, a jednak pozostają przy swoim zdaniu. Czy zmieniam swoje zdanie, gdy zostanę merytorycznie przekonany? Czy jestem na tyle pokorny, by to uczynić?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o otwartość na zmianę poglądów.
- podziękować za przykład wolności Jezusa w postępowaniu z ludźmi.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Stolicy mądrości.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Nowe uzdrowienia w szabat. (Łk 14,1-6)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: zobaczyć Jezusa jak przychodzi do domu faryzeusza, zasiada za stołem. Zobaczyć śledzących go. Zobaczyć chorego, usłyszeć milczenie faryzeuszów.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abyś uchronił mnie od obłudy.
Punkt 1. „Oni Go śledzili”. Jezus był śledzony przez faryzeuszów, aby zdyskredytować Jego działalność. Nie zwracał jednak na to żadnej uwagi. Czy żyję tak przejrzyście, że nawet śledzony przez nieprzychylne osoby, mogę pozostać wolny?
Punkt 2. „Czy wolno w szabat uzdrawiać, czy też nie?”. Jezus sam stawia sprawę zdecydowania nie czekając na wątpliwości faryzeuszów. Robi to specjalnie. Nie obawia się ich. Wykazuje prawdę uzdrawiając człowieka. Czy pragnę takiej odwagi? Czy mógłbym być tak zdecydowany przed moimi przeciwnikami, osobami niechętnymi? Czy pragnę takiej postawy, czy wolę uciekać?
Punkt 3. „Nie mogli Mu na to odpowiedzieć”. Faryzeusze nie potrafią znaleźć argumentów przeciwko uzdrowieniu w szabat, a jednak pozostają przy swoim zdaniu. Czy zmieniam swoje zdanie, gdy zostanę merytorycznie przekonany? Czy jestem na tyle pokorny, by to uczynić?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o otwartość na zmianę poglądów.
- podziękować za przykład wolności Jezusa w postępowaniu z ludźmi.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Stolicy mądrości.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
Czwartek 30-tego Tygodnia Zwykłego
29.10.2009
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Chytry Herod. Nieszczęsne miasto. (Łk 13,31-35)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć Jezusa jak odpowiada na ostrzeżenia faryzeuszów i użala się nad Jerozolimą.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym słuchał Twoich proroków.
Punkt 1. „Idźcie i powiedzcie temu lisowi…”. Jezus jest wolny. Nie boi się śmierci ze strony Heroda. Wie, że czas Jego działalności jest w rękach Boga. Czy boję się śmierci? Czy ufam Bożej Opatrzności, która prowadzi mnie przez życie i moja śmierć także jest w jej planach?
Punkt 2. „Jednak ja dziś, jutro i pojutrze muszę być w drodze…”. Jezusa nagli misja, którą zlecił Mu Ojciec. Co jest moją misją? Co jest moją drogą? Czy muszę być w drodze? Czy znam tę drogę? Co jest moją działalnością, która mnie angażuje bez reszty?
Punkt 3. „Oto dom wasz tylko dla was pozostanie”. Smutne słowa. Jerozolima była miastem wybranym, do którego Bóg posyłał proroków. Ale nikt ich nie chciał słuchać. Pozostali sami w swoim domu. Jeśli nie chcę pozostać sam ze sobą, muszę uwzględniać Boże upomnienia. Czy chętnie słucham upomnień? Jaki był mój stan, gdy nie słuchałem? Jaki jest stan ludzi, którzy żyją tylko dla siebie i żadne proroctwo do nich nie dociera?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o otwartość na upomnienia.
- podziękować za życie na ziemi Jezusa.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Matce Jezusa.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Chytry Herod. Nieszczęsne miasto. (Łk 13,31-35)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć Jezusa jak odpowiada na ostrzeżenia faryzeuszów i użala się nad Jerozolimą.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym słuchał Twoich proroków.
Punkt 1. „Idźcie i powiedzcie temu lisowi…”. Jezus jest wolny. Nie boi się śmierci ze strony Heroda. Wie, że czas Jego działalności jest w rękach Boga. Czy boję się śmierci? Czy ufam Bożej Opatrzności, która prowadzi mnie przez życie i moja śmierć także jest w jej planach?
Punkt 2. „Jednak ja dziś, jutro i pojutrze muszę być w drodze…”. Jezusa nagli misja, którą zlecił Mu Ojciec. Co jest moją misją? Co jest moją drogą? Czy muszę być w drodze? Czy znam tę drogę? Co jest moją działalnością, która mnie angażuje bez reszty?
Punkt 3. „Oto dom wasz tylko dla was pozostanie”. Smutne słowa. Jerozolima była miastem wybranym, do którego Bóg posyłał proroków. Ale nikt ich nie chciał słuchać. Pozostali sami w swoim domu. Jeśli nie chcę pozostać sam ze sobą, muszę uwzględniać Boże upomnienia. Czy chętnie słucham upomnień? Jaki był mój stan, gdy nie słuchałem? Jaki jest stan ludzi, którzy żyją tylko dla siebie i żadne proroctwo do nich nie dociera?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o otwartość na upomnienia.
- podziękować za życie na ziemi Jezusa.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Matce Jezusa.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
Święto ŚŚ. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza
28.10.2009
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Wybór Dwunastu. Napływ tłumów. (Łk 6,12-19)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć Jezusa jak się modli na górze, przywołuje uczniów, wybiera Dwunastu, schodzi z nimi na równinę. Zobaczyć tłum otaczający Jezusa.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym Cię chciał słuchać.
Punkt 1. „Wybrał spośród nich dwunastu”. Jezus sam wybiera, kogo chce mieć przy sobie bliżej. Po imieniu ich wzywa. Kogo znam, którego Jezus wybrał? Jakie imiona mi przychodzą na myśl? Czy wolałbym, żeby ich nie wybierał? Czy cieszę się, że ich wybrał?
Punkt 2. „Przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób”. Mnóstwo ludzi przychodziło do Jezusa. Szukali słowa i uzdrowienia. Czego ja szukam u Jezusa? Czy potwierdzenia swoich pomysłów? Czy słowa, które rozświetli moje życie? Dobrego samopoczucia, czy uzdrowienia wewnętrznego?
Punkt 3. „Tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła z Niego”. Czy chciałbym przeciskać się przez tłum, aby dotknąć Jezusa? Czy miałbym odwagę docierać do Niego mając przy sobie te wszystkie kaleki i życiowych wyrzutków? Czy potrzebuję mocy Jezusa? Jak chcę ją dostać? Siedząc i płacząc?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o słowo dla mnie.
- podziękować za uzdrawiającą moc Jezusa.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Uzdrowieniu chorych.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Wybór Dwunastu. Napływ tłumów. (Łk 6,12-19)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć Jezusa jak się modli na górze, przywołuje uczniów, wybiera Dwunastu, schodzi z nimi na równinę. Zobaczyć tłum otaczający Jezusa.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym Cię chciał słuchać.
Punkt 1. „Wybrał spośród nich dwunastu”. Jezus sam wybiera, kogo chce mieć przy sobie bliżej. Po imieniu ich wzywa. Kogo znam, którego Jezus wybrał? Jakie imiona mi przychodzą na myśl? Czy wolałbym, żeby ich nie wybierał? Czy cieszę się, że ich wybrał?
Punkt 2. „Przyszli oni, aby Go słuchać i znaleźć uzdrowienie ze swych chorób”. Mnóstwo ludzi przychodziło do Jezusa. Szukali słowa i uzdrowienia. Czego ja szukam u Jezusa? Czy potwierdzenia swoich pomysłów? Czy słowa, które rozświetli moje życie? Dobrego samopoczucia, czy uzdrowienia wewnętrznego?
Punkt 3. „Tłum starał się Go dotknąć, ponieważ moc wychodziła z Niego”. Czy chciałbym przeciskać się przez tłum, aby dotknąć Jezusa? Czy miałbym odwagę docierać do Niego mając przy sobie te wszystkie kaleki i życiowych wyrzutków? Czy potrzebuję mocy Jezusa? Jak chcę ją dostać? Siedząc i płacząc?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o słowo dla mnie.
- podziękować za uzdrawiającą moc Jezusa.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Uzdrowieniu chorych.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
Wtorek 30-tego Tygodnia Zwykłego
27.10.2009
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Przypowieść o ziarnku gorczycy i zaczynie. (Łk 13,18-21)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć kiełkujące ziarno gorczycy i wyrastające w drzewo. Zobaczyć kobietę, która zakwasza ciasto zaczynem.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym widział swój wzrost.
Punkt 1. „Do czego podobne jest królestwo Boże?”. Jak opowiedzieć o tej rzeczywistości, którą głosił Jezus? Czy dla mnie jest ona uchwytna? Czy przypowieści dają mi jej obraz? Czym jest dla mnie królestwo Boże?
Punkt 2. „Wyrosło i stało się wielkim drzewem”. Z niewielkiego ziarenko wyrasta ogromne drzewo. Czy dostrzegam proces mojego wzrostu? Co było małe a jest większe? Czy mam nadzieję, że będzie ogromne? Czy wierzę w to? To jest zasada wzrostu w Jezusowym królestwie. Zatem i mnie dotyczy…
Punkt 3. „Wszystko się zakwasiło”. Niewielka ilość zaczynu sprawia, że rośnie całe ciasto. Kto mnie ‘zakwasił’ i czym? Jaka drobna sprawa, słowo, wydarzenie stanęło u początku procesu mojego wzrostu? Może wcześniej jej nie dostrzegałem? Czy dzisiaj, teraz, ją widzę?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o umiejętność dostrzegania swojego rozwoju.
- podziękować za rozwój królestwa we mnie.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Królowej Niebieskiej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Przypowieść o ziarnku gorczycy i zaczynie. (Łk 13,18-21)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Zobaczyć kiełkujące ziarno gorczycy i wyrastające w drzewo. Zobaczyć kobietę, która zakwasza ciasto zaczynem.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, abym widział swój wzrost.
Punkt 1. „Do czego podobne jest królestwo Boże?”. Jak opowiedzieć o tej rzeczywistości, którą głosił Jezus? Czy dla mnie jest ona uchwytna? Czy przypowieści dają mi jej obraz? Czym jest dla mnie królestwo Boże?
Punkt 2. „Wyrosło i stało się wielkim drzewem”. Z niewielkiego ziarenko wyrasta ogromne drzewo. Czy dostrzegam proces mojego wzrostu? Co było małe a jest większe? Czy mam nadzieję, że będzie ogromne? Czy wierzę w to? To jest zasada wzrostu w Jezusowym królestwie. Zatem i mnie dotyczy…
Punkt 3. „Wszystko się zakwasiło”. Niewielka ilość zaczynu sprawia, że rośnie całe ciasto. Kto mnie ‘zakwasił’ i czym? Jaka drobna sprawa, słowo, wydarzenie stanęło u początku procesu mojego wzrostu? Może wcześniej jej nie dostrzegałem? Czy dzisiaj, teraz, ją widzę?
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o umiejętność dostrzegania swojego rozwoju.
- podziękować za rozwój królestwa we mnie.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Królowej Niebieskiej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
Poniedziałek 30-tego Tygodnia Zwykłego
26.10.2009
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Uzdrowienie kobiety w szabat. (Łk 13,10-17)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Wyobrazić sobie kobietę pochyloną chorobą, Jezusa, ktorą ją dostrzega, wkłada na nią ręce. Widzieć ją uzdrowioną. Zobaczyć twarz przełożonego synagogi. Usłyszeć jego oburzenie. Usłyszeć Jezusa i zobaczyć radość tłumu.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, o radość z Twoich cudów.
Punkt 1. „Od osiemnastu lat miała ducha niemocy”. Czy zetknąłem się ze słabością, która trwa całe lata? Czy sam jej doświadczyłem? Co wtedy myślałem, jak się modliłem? Co chcę powiedzieć Bogu o słabościach, które trwają tak długo?
Punkt 2. „Jezus ją zobaczył”. Jezus dostrzegł chorą, może inni już przyzwyczaili się do jej choroby, ale Jezus patrzy tak, że widzi cierpienie. Także to osiemnastoletnie. Czy wierzę, że Jezus widzi moje słabości, z którymi borykam się może całe życie? Czy już zwątpiłem, że można czekać na cud? Jeśli Jemu będzie się tak podobało, cud uczyni…
Punkt 3. „Wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników”. Dobrze, że się zawstydzili, zawstydzili się tego, że myśleli podobnie jak przełożony synagogi. Czy było mi wstyd, gdy okazało się, że mam niemądre poglądy? Co z tym wstydem zrobiłem? Lud cieszył się z cudu, czy ja potrafię się cieszyć z tego, że przejrzałem na oczy w choć jednej drobnej sprawie? Wstydu nie trzeba się wstydzić przed sobą. Wstyd może mnie prowadzić do radości.
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o radość.
- podziękować za uzdrowienie z którejś z moich słabości.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Pannie wiernej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
1. Stanąć w obecności Bożej: Boże, jesteś i patrzysz na mnie, ja jestem przed Tobą.
2. Prośba do Ducha Świętego: Duchu Święty, przyjdź i ukaż mi prawdę zawartą w Słowie Bożym, które chcę dzisiaj rozważyć.
3. Przeczytać tekst: Uzdrowienie kobiety w szabat. (Łk 13,10-17)
4. Modlitwa wstępna: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu. Amen.
5. Wyobrażenie sobie miejsca: Wyobrazić sobie kobietę pochyloną chorobą, Jezusa, ktorą ją dostrzega, wkłada na nią ręce. Widzieć ją uzdrowioną. Zobaczyć twarz przełożonego synagogi. Usłyszeć jego oburzenie. Usłyszeć Jezusa i zobaczyć radość tłumu.
6. Prośba o owoc rozmyślania: Proszę Cię, Panie, o radość z Twoich cudów.
Punkt 1. „Od osiemnastu lat miała ducha niemocy”. Czy zetknąłem się ze słabością, która trwa całe lata? Czy sam jej doświadczyłem? Co wtedy myślałem, jak się modliłem? Co chcę powiedzieć Bogu o słabościach, które trwają tak długo?
Punkt 2. „Jezus ją zobaczył”. Jezus dostrzegł chorą, może inni już przyzwyczaili się do jej choroby, ale Jezus patrzy tak, że widzi cierpienie. Także to osiemnastoletnie. Czy wierzę, że Jezus widzi moje słabości, z którymi borykam się może całe życie? Czy już zwątpiłem, że można czekać na cud? Jeśli Jemu będzie się tak podobało, cud uczyni…
Punkt 3. „Wstyd ogarnął wszystkich Jego przeciwników”. Dobrze, że się zawstydzili, zawstydzili się tego, że myśleli podobnie jak przełożony synagogi. Czy było mi wstyd, gdy okazało się, że mam niemądre poglądy? Co z tym wstydem zrobiłem? Lud cieszył się z cudu, czy ja potrafię się cieszyć z tego, że przejrzałem na oczy w choć jednej drobnej sprawie? Wstydu nie trzeba się wstydzić przed sobą. Wstyd może mnie prowadzić do radości.
7. Modlitwa końcowa:
- prosić o radość.
- podziękować za uzdrowienie z którejś z moich słabości.
- powierzyć się Matce Najświętszej, Pannie wiernej.
8. Refleksja po modlitwie: Rozważę, czy jestem zadowolony z modlitwy, za co podziękuję, co będę starał się poprawić
Subskrybuj:
Posty (Atom)